Albowiem poznaje Pan drogę sprawiedliwych, a droga grzesznych zaginie

Ps 1

Wszystko mi wolno, ale nie wszystko przynosi korzyść. Wszystko mi wolno, ale ja niczemu nie oddam się w niewolę.

I Kor 6, 12

Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj

św. Paweł z Tarsu

Ilekroć mnie trwoga ogarnie w Tobie pokładam nadzieję. W Bogu uwielbiam Jego słowo, Bogu ufam, nie bede się lękał: cóż może uczynić mi człowiek?.

Ps 56, 4-5

Kościół św.Jacka i M.B Różańcowej

Horodelska świątynia to kościół późnobarokowy z bogatą sztukaterią w stylu lubelskiego renesansu. Prezbiterium zwrócone na południe. Murowany z cegły, otynkowany. Jednonawowy. Nawa prostokątna, dwuprzęsłowa, z dwiema wieżami od frontu, wysuniętymi przed naroża fasady ukośnie do osi kościoła. Prezbiterium węższe i nieco niższe, jednoprzęsłowe, zamknięte wewnątrz trójbocznie, z niskimi symetrycznymi przybudówkami po bokach; w częściach północnych przybudówek kaplice (obecnie wschodnia z nich zamieniona na kruchtę), w częściach południowych od wschodu zakrystia, od zachodu skarbiec; pomiędzy skośne ściany prezbiterium, a w przybudówki wtopione dwie okrągłe wieżyczki, występujące półkoliście przed lico południowej ściany kościoła. Przy dawnej wschodniej kaplicy kruchta, zapewne z 1. poł. w. XIX. Wewnątrz ściany nawy i prezbiterium rozczłonkowane parami pilastry o stylizowanych kapitelach z główkami aniołków, podtrzymującymi belkowanie z wydatnym, profilowanym gzymsem. W nawie pomiędzy pilastrami arkadowe wnęki ołtarzowe, w tych miejscach zewnątrz kościoła lekkie wybrzuszenia ścian. Kaplice otwarte do prezbiterium arkadami ujętymi profilowanym obramieniem z kluczami. Sklepienia w nawie i prezbiterium kolebkowo-krzyżowe, na parach gurtów, w pozostałych pomieszczeniach krzyżowe. Łuk tęczy półkolisty. Chór muzyczny murowany wsparty na arkadzie o łuku spłaszczonym. Dekoracja stiukowa barokowa z ok. 1758 r., niegdyś pokrywająca również sklepienia nawy i prezbiterium, obecnie występująca w nawie w przyłuczach wnęk ołtarzowych, na fryzie belkowania, wzdłuż krawędzi gurtów sklepienia i na chórze muzycznym, o stylizowanych motywach roślinnych, wazonów, kampanul, festonów, kartuszy i uskrzydlonych główek aniołków; na ścianie tęczowej od strony nawy postacie świętych dominikańskich, kartusze z herbami Sas i Junosza, literami AS SH IS SH (Ambrożego Strutyńskiego starosty horodelskiego i jego żony Julianny) i datą 1758. Fasada frontowa wklęsła, dwuwieżowa, jednokondygnacyjna, na wysokim cokole, z murem attykowym, zwieńczona w części środkowej szczytem pomiędzy górnymi kondygnacjami wież; podziały pilastrami zdwojonymi oraz przełamującym się wydatnym belkowaniem i silnie profilowanymi gzymsami; na osi prostokątny otwór wejściowy, ponad nim okienny zamknięty łukiem odcinkowym; szczyt zapewne z w. XIX, ze spływami, przy których klasycystyczne wazony. Wieże w przekroju kwadratowe, o ścianach wydatnie zryzalitowanych. Elewacje boczne nawy i prezbiterium rozczłonkowane parzystymi pilastrami na wysokim cokole, podtrzymującymi belkowanie. Otwory okienne zamknięte łukiem odcinkowym. Troje drzwi klepkowych. Pod chórem muzycznym niewielki przedsionek drewniany, klasycystyczny zapewne z ok. 1854 r.. Dachy dwuspadowe, niższy nad prezbiterium, z wieżyczką na sygnaturkę nad nawą, nad przybudówkami pulpitowe; hełmy wież klasycyzujące po r. 1852, ośmioboczne z latarniami, kryte blachą. Ołtarz główny murowany, architektoniczny, rokokowy po poł. w. XVIII, niewątpliwie uzupełniany w latach: 1852-4, z krucyfiksem w zwieńczeniu i rzeźbami aniołów oraz obrazami barokowymi: 1. Matki Boskiej z Dzieciątkiem być może z w. XVII, w sukience z blachy srebrnej o motywach roślinno - kwiatowych z w. XVIII, z czterema adorującymi rzeźbionymi aniołkami wokół obrazu; 2. Wniebowzięcia Matki Bożej; 3. św. Jacka, oba z w. XVIII; tabernakulum współczesne ołtarzowi. Ołtarze boczne: 1-2 przy tęczy drewniane, o charakterze rokokowym; w lewym: rzeźba św. Jana Nepomucena z tegoż czasu; w prawym obrazy barokowe z w. XVIII Przemienienia Pańskiego i św. Tekli w zwieńczeniu; 3-6, w nawie murowane, rokokowe po poł. w. XVIII, być może odnawiane po r. 1852 i częściowo przekształcone, z obrazami barokowymi lub o charakterze barokowym: w pierwszej parze, w lewym św. Anny Samotrzeć z r. 1758 K (część dalsza nieczytelna) w zwieńczeniu, w prawym św. Józefa z Dzieciątkiem z w. XIX w zwieńczeniu; w drugiej parze, w lewym św. Franciszka z w. XVIII w zwieńczeniu, w prawym św. Antoniego z r. 1848 sygn. F. K. i św. Dominika w zwieńczeniu. Tabernakulum z w. XVIII (w kaplicy zachodniej). Ambona i chrzcielnica o charakterze rokokowym. Ławki z przełomu w. XVIII/XIX. Na cmentarzu kościelnym dwie rzeźby Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej rokokowe z 2. poł. w. XVIII, kamienne, na nowszych postumentach. Przy kościele bezstylowa dzwonnica z dwoma dzwonami: św. Jacek, Maryja i Jan Paweł II.

Admin