Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj

św. Paweł z Tarsu

Ilekroć mnie trwoga ogarnie w Tobie pokładam nadzieję. W Bogu uwielbiam Jego słowo, Bogu ufam, nie bede się lękał: cóż może uczynić mi człowiek?.

Ps 56, 4-5

Wszystko mi wolno, ale nie wszystko przynosi korzyść. Wszystko mi wolno, ale ja niczemu nie oddam się w niewolę.

I Kor 6, 12

Albowiem poznaje Pan drogę sprawiedliwych, a droga grzesznych zaginie

Ps 1

Klasztor Dominikanów

W 1411 roku siostra Jagiełły, żona Ziemowita, księcia mazowieckiego ufundowała nową placówkę dominikańską. Pierwszy kościół i klasztor należący do tego zakonu powstał w 1425 roku za rządów Jana Biskupca. Do pomyślnego rozwoju nowej fundacji przyczynili się pochodzący z tego zgromadzenia: bp kijowski Michał Treska i Grzegorz z Bucznowa. Tereny diecezji chełmskiej były przestrzenią gorliwej pracy misjonarskiej dominikanów i franciszkanów. Horodło to dogodne miejsce do takiej działalności. Budynki klasztorne, na początku drewniane, wchodziły w skład systemu obronnego miasta. Zabudowania te wiele razy niszczono podczas walk i napadów. W 1603 r. Bp chełmski Jerzy Zamojski konsekrował kościół dominikanów pw. Św. Jacka i M. B. Różańcowej. W 1648 r. Kozacy spalili go wraz z klasztorem. Dlatego w 1739 r. Rozpoczęto przygotowania do budowy nowego kościoła z fundacji Juliany i Ambrożego Strutyńskich. Budowę ukończono w 1758 r. Kościół ten jest dziś główną świątynią parafii pw. Św. Jacka i M. B. Różańcowej. Dominikanie dusz pasterzowali w Horodle do 1783 roku, tj. do kasaty zakonu z polecenia władz austriackich.

Pozostałości klasztoru:

1. Plebania. Wzniesiona po r. 1845, z wykorzystaniem części murów dawnego klasztoru rozebranego w 1845 r. Usytuowana na południowy - wschód od kościoła. Klasycystyczna. Murowana z cegły, otynkowana, parterowa. Prostokątna z ryzalitem od frontu w części wschodniej oraz dwukolumnowym gankiem. Dwutraktowa. Dach czterospadowy, kryty blachą. Przez wiele lat nie była zamieszkała z powodu zawilgocenia i zagrzybienia. W 1988 roku została wyremontowana i obecnie jest znowu domem parafialnym.

2. Wikariat, fragment wschodniego skrzydła dawnego klasztoru. Murowany z cegły, otynkowany. Prostokątny o dwóch pomieszczeniach sklepionych. Parterowy. Dach czterospadowy, kryty blachą. Budynek obecnie nie jest używany z powodu zagrzybienia, czeka na poważny remont.

Admin